دل ودلدار

 دل ودلدار

 

دلم بربام دنیاپركشیده

بسوی آسمانهاسركشیده

ندیده آنچه بایددیده بینه

زهجرخسروخوبان غمینه

بسان مثنوی ازهم گسسته

بپیچیده بسان زلف بسته

زآن زلف پریشان گشته مهجور

ازآن روی نكویش بس شده دور

بتابیده بسان ابروی یار

بگردیده بسی برگرددلدار

چه دلداری كه برترگشته ازدل

شب یلدای وصلش پرزمشكل

بسان تیرثاقب گشته درشب

دل محزون ماراكرده درتب

دلی چون مجمرمجنون پراز راز

فراق روی دلدارست آواز

دل من مثل آن جام شراب است

كه از دست الست افتادوبشكست

دل غمگین من گردیده حیران

نمی دانم چراگردیده ویران

به غیرازتوبه هیچ كس دل نبسته

غبارغم براین دلهانشسته

بیاودست گیر ودل رهاكن

بزن آتش وجودم رافناكن

من ازاین زندگانی سیرگشتم

ببین آخردرآن زنجیرگشتم

یقین دانم كه دست دل بگیری

یقینا" برضعیفان دستگیری

به پایت هرچه دارم می فشانم

درخت یادگاری می نشانم

بیاتااین دل ازغم گرددآزاد

جهان باآن قدومت گرددآباد

زمین كوچك گردوی خاكی

بگردان وبریزش آب پاكی

درخت دوستی بنشان دراین دل

دراین هجرودراین آتش مكن ول

دل تنگ مرا ازغم رهاكن

منوّركن اسیراولیاكن

دلم كوچك ولی ازعشق سرشار

گرفتار رخت گردان گرفتار

به مینوی لبت مینا نشسته

به سینای غمت موسی نشسته

به چارم آسمان عیسی نشسته

برای دیدنت برپا نشسته

امین وحی ومإمورخداوند

زده بادست تو هفتادپیوند

ملائك منتظربهرقیامت

دعای خیرماباشدسلامت

نشانه‌های ظهور (حتمی و غیر حتمی)

 نشانه‌های ظهور (حتمی و غیر حتمی)

 

ظهور و قیام و انقلاب جهانی امام مهدی (علیه السلام) نشانه‌هایی دارد. دانستن این علایم، آثار مهمی در پی خواهد داشت، چرا كه این نشانه‌ها نویدبخش فرج مهدی آل محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) است و وقوع هر یك از آن‌ها نور امید را در دل‌های منتظران پرفروغ‌تر خواهد كرد.

همچنین این نشانه‌ها معیار خوبی برای تشخیص مدعیان دروغین مهدویت است. بنابراین اگر كسی ادعای مهدویت كرد ولی قیام او همراه با این نشانه‌ها نبود، به سادگی می‌توان به دروغ‌گو بودن او پی برد.

نشانه‌های ظهور به دو دسته تقسیم می‌شوند: نشانه‌های حتمی و نشانه‌های غیر حتمی. چنان‌كه فضیل بن یسار از امام باقر (علیه السلام) روایت كرده كه فرمودند:

«إنَّ مِنَ الأُمورِ أموراً مَوقوفَةً وَ أموراً محتومةً وَ أنَّ السُّفیانی مِنَ المحتوم الّذی لابُدَّ منهُ»؛1 «به درستی که بعضی از امور، امور موقوف (غیر حتمی) هستند و بعضی امور حتمی و به درستی که سفیانی از امور حتمی است که چاره‌ای از آن نیست.»

 

1- نشانه‌های حتمی

 

منظور از نشانه‌های حتمی آن است که تحقق پدیدار شدن آن‌ها، بدون هیچ قید و شرطی، قطعی و الزامی خواهد بود، به گونه‌ای که تا آن‌ها واقع نگردند، حضرت مهدی (علیه السلام) ظاهر نخواهد شد و اگر کسی پیش از واقع شدن نشانه‌های حتمی، ادعای ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) را بکند، ادّعایی است نادرست. از روایات معصومین، استفاده می‌شود که منظور از «حتمی» امری قطعی و مسلم است که خداوند تغییر و تبدیل آن‌ها را اراده نکرده است.2

البته باید توجه داشت که حتمی و یا مسلم بودن وقوع این نشانه‌ها، به این معنی نیست که پدید نیامدن آن‌ها محال است، بلکه به حسب فراهم بودن شرایط و مقتضیات و نبودن بازدارنده‌ها، پدید آمدن آن‌ها، اگر خداوند اراده کند، قطعی است.

امام باقر (علیه السلام) فرمودند:

«پیش از ظهور قائم (علیه السلام) پنج نشانه‌ی حتمی است؛ یمانی، سفیانی، صیحه‌ی آسمانی، قتل نفس زكیه، و خسف بیدا.»3

 

الف) خروج سفیانی

 

سفیانی مردی از نسل ابوسفیان است كه اندكی پیش از ظهور از سرزمین شام قیام می‌كند. امام صادق (علیه السلام) در توصیف او می‌فرمایند:

«اگر سفیانی را ببینی، پلیدترین مردم رامشاهده كرده‌ای.»4

آغاز قیام او در ماه رجب است. وی پس از تصرف شام و مناطق اطراف آن به عراق حمله می‌كند در آن‌جا به كشتار گسترده‌ای دست می‌زند و با دشمنان خود به شكل فجیعی رفتار می‌كند‌. او لشکری را برای مقابله با حضرت مهدی (علیه السلام) به حجاز می‌فرستد که لشکرش در منطقه‌ی بیدا فرو می‌رود و همه‌ی لشکریانش نابود می‌گردند. حکومت او به گونه‌ای است که شیعیان و انسان‌های درست کردار از حاکمیت وی در رنج و عذاب هستند.5 براساس بعضی روایات، از خروج تا كشته شدن او پانزده ماه طول می‌کشد.

 

ب) خسف بیداء

 

خسف به معنای فرو رفتن است و بیداء منطقه‌ای میان مكه و مدینه است. مقصود از خسف بیدا این است كه سفیانی برای مقابله با امام مهدی (علیه السلام) لشكری به سمت مكه روانه می‌کند. هنگامی كه لشكر او به منطقه‌ی بیدا می‌رسد، به صورتی معجزه آسا در زمین فرو می‌رود.

(علیه السلام) در این‌باره فرموده‌اند:امام باقر

«به فرمانده‌ی سپاه سفیانی خبر می‌رسد كه مهدی (علیه السلام) به سوی مكه رفته است، پس لشكری در پی او روانه می‌كند ... چون لشكر سفیانی به سرزمین بیدا رسید، ندا دهنده‌ای از آسمان آواز می‌دهد: ای سرزمین بیدا، آنان را نابود كن. پس آن سرزمین لشكر را در خود فرو می‌برد.»6

وَ لَو تری إذ فَزَعواامام علی (علیه السلام) نیز در تفسیر آیه‌ی 7 می‌فرمایند:فَلا فَوتَ وَ أُخِذوا مِن مکانٍ قَریب

«قبیلُ قائمنا المهدی یخرُجُ السّفیانی ... و یأتِی المدینةِ جَیشَةً حَتّی إذا النتهی إلی البیداءِ خسفَ اللهِ به»؛8 «در آستانه‌ی ظهور قائم ما مهدی (علیه السلام)، سفیانی خروج می‌کند ... سپاه وی به سوی مدینه حرکت می‌کند و چون به سرزمین بیداء می‌رسند، خداوند آن‌ها را در کام زمین فرو می‌برد.»

 

ج) خروج یمانی

 

یکی دیگر از علامت‌های حتمی ظهور، خروج یمانی است. امام صادق (علیه السلام) می‌فرمایند:

«وَ الیمانی مِن المَحتوم»؛9 «یمانی از علایم حتمی است.»

وی که گویا مردی از یمن است، هم‌زمان با خروج سفیانی از شام قیام می‌کند و مردم را به حق و راستی و عدالت دعوت می‌کند. از امام باقر (علیه السلام) روایت شده است که:

«خروج السّفیانی و الیمانی و الخُراسانی فی سَنَةِ واحدةِ ... و لیسَ فی الرّایاتِ رایةٌ أهدَی مِن رایةِ الیمانی»؛10 «خروج سفیانی و یمانی و خراسانی در یک سال است ... و در میان پرچم‌ها، هدایت کننده‌تر از پرچم یمانی نیست.»

همچنین در جایی دیگر می‌فرمایند:

بلند می‌شود، پرچمی«... در میان بیرق‌هایی كه قبل از قیام مهدی (علیه السلام) هدایت كننده‌تر از پرچم یمانی وجود ندارد. آن پرچم هدایت است، چون به سوی صاحب شما (امام مهدی (علیه السلام)) دعوت می‌كند.»11

 

د) صیحه ی آسمانی

 

یكی دیگر از نشانه‌هایی كه پیش از ظهور اتفاق می‌افتد، صیحه‌ی آسمانی است. این ندای آسمانی كه براساس بعضی از روایات ندای جبرئیل (علیه السلام) است، در ماه رمضان شنیده می‌شود و از آن‌جا كه قیام امام مهدی (علیه السلام) قیامی جهانی است و همگان منتظر آن هستند، یكی از راه‌های آگاهی مردم جهان از این رویداد، همین ندای آسمانی خواهد بود. در روایات غیر از صیحه، از تعابیری چون ندا، صوت، فَزعَت و ... نیز استفاده شده است. آن‌چه از روایات به دست می‌آید این است که:

1- وقوع آن بشارت ظهور را به همراه خواهد داشت و به گونه‌ای خواهد بود که مردم را متوجه ظهور خواهد کرد.

2- محتوا و مضمون دعوت، بیان حقّانیّت و ظهور دادگستر الهی، حضرت مهدی (علیه السلام) خواهد بود به گونه‌ای که مردم به درستی آن را درک کرده و متوجه آن می‌شوند که وی همان موعود و منجی حقیقی می‌باشد.

امام باقر (علیه السلام) می‌فرمایند:

«ینادی منادٍ منَ السّماءِ باسمِ القائِم (علیه السلام) فَیسمَعُ مَن بالمشرقِ وَ مَن بالمغرِب، لایبقی راقِدٌ إلّا استَیقَظَ و لاقائِمٌ إلّا قَعَدَ وَ لا قاعِدٌ إلّا قامَ عَلی رِجلَیهِ فَزَعاً مِن ذلک الصّوتِ، فَرَحمَ اللهُ مَنِ اعتَبَرَ بذلک الصّوتِ فَأجابَ فإنَّ الصوتَ الأوّل هوَ صَوتُ جبرئیلَ الرّوحُ الأمینِ»؛12 «ندا کننده‌ای از آسمان، نام قائم را ندا می‌کند. پس هر که در شرق و غرب است، آن را می‌شنود. از وحشت این صدا، خوابیده‌ها بیدار، ایستادگان نشسته و نشستگان بر دو پای خویش می‌ایستند. رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند، زیرا صدای نخست صدای جبرئیل روح الأمین است.»

همچنین امام صادق (علیه السلام) می‌فرمایند:

«إذا نادی منادٍ منَ السّماءِ أنَّ الحقَّ فی آل محمّدٍ(صلی الله علیه و آله وسلم) فعندَ ذلکَ یظهَرُ المهدی علی أفواهِ النّاسِ و یشرَبونَ حُبَّهُ و لا یکونَ لهم ذکر غیره»؛13 «هرگاه ندا دهنده‌ای از آسمان صدا بزند که حق با اولاد محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) است، آن هنگام، ظهور مهدی (علیه السلام) بر سر زبان‌ها می‌افتد، به گونه‌ای که غیر از او یاد نمی‌کنند.»

درباره‌ی محتوای این ندای آسمانی روایات مختلفی رسیده است. از جمله این‌که امام صادق (علیه السلام) فرموده‌اند:

«ندا دهنده‌ای از آسمان به نام قائم (علیه السلام) و نام پدرش آواز می‌دهد.»14

 

ه( قتل نفس زكیه

 

نفس زكیه به معنای شخصی است كه به رشد و كمال رسیده یا انسان پاك و بی‌گناهی است كه قتلی مرتکب نشده. در قرآن کریم حضرت موسی (علیه السلام) در اعتراض به کار حضرت خضر (علیه السلام) می‌فرمایند:

«أقَتَلتَ نَفساً زَکِیةً بِغَیرِ نفسٍ»؛15 «آیا جان پاکی را بی‌آن‌که قتلی انجام داده باشد، می‌کشی».

مقصود از قتل نفس زكیه این است كه اندكی پیش از قیام امام مهدی (علیه السلام)، شخصیت برجسته یا بی‌گناهی به دست مخالفان حضرت كشته می‌شود. زمان این رخداد بر اساس بعضی از روایات پانزده شب پیش از قیام امام مهدی (علیه السلام) است.

امام صادق (علیه السلام) در این‌باره فرمودند:

«بین قیام قائم آل محمد(صلی الله علیه و آله وسلم) و كشته شدن نفس زكیه تنها پانزده شب فاصله است.»16

 

2- نشانه‌های غیر حتمی

 

منظور از نشانه‌های غیر حتمی، اموری است که رخ دادن آن‌ها قطعی نیست و ممکن است به دلیل عدم تحقّق شرایط یا ایجاد مانع، به وقوع نپیوندند.

نشانه‌های غیر حتمی بیان شده در روایات فراوان است كه برخی از آن‌ها عبارتند از:

خروج دجال (موجودی پلید و حیله‌گر كه بسیاری از انسان‌ها را گمراه می‌كند)، خورشید گرفتگی و ماه گرفتگی در ماه مبارك رمضان، آشكار شدن فتنه‌ها و قیام مردی از خراسان.

 

پی نوشت ها:

 

1 . نعمانی، غیبت، ص 429 .

2 . علامه مجلسی، بحارالانوار، ج 52، ص 249 .

3 . شیخ صدوق، كمال الدین و تمام النعمة، ج 1، ص 650 .

4 . شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعة، ج 2، ص 557 .

5 . کنز العُمّال، ج 14، ص 272 .

6 . نعمانی، غیبت، ص 289 .

7 . سبأ (34)، 51 .

8 . قندوزی، ینابیع المودة، ص 427 .

9. نعمانی، غیبت، ص 252 .

10. نعمانی، غیبت، ب 14، ح 13 .

11. نعمانی، غیبت، ص 284 .

12. نعمانی، غیبت، ص 254 .

13. تاریخ ما بعد الظهور، ص 176 .

14. تاریخ ما بعد الظهور، ص 187 .

15. کهف (18)، 74 .

16. شیخ صدوق، كمال الدین و تمام النعمة، ج 2، ص 554 .

 

منبع:تنهاراه

 

http://noorportal.net/180/182/196/20867.aspx

انفجار نور، زمینه ساز ظهور

 انفجار نور، زمینه ساز ظهور

 

     * آیت الله خرازی میگوید: ((یکی از دوستان به نقل از عدهای از دوستان موثقش فرمود: ما در حدود سالهای 42 و 43  که امام (ره) در تبعید بودند، خدمت مرحوم آیت الله آقای حاج شیخ عباس تهرانی رسیدیم و در مورد امام (ره) با ایشان صحبت کردیم. ایشان فرمودند:

 

آیت الله خمینی به وطن باز میگردد و پیش از برگشتن، شاه را از مملکت بیرون میکند و پس از برگشتن خود، حکومت اسلامی تشکیل میدهد و بالاخره حکومت او به قیام حضرت مهدی (ارواحنا فداه) متصل میشود.66))

 

        *  مرحوم حجت الاسلام محمد دشتی میگوید: ((در روزهای بسیار سخت و اندوهباری که حضرت امام خمینی (ره) از عراق بیرون رفتند و کویت با اقامت امام موافقت نکرد و همه عاشقان نگران بودند که امام به کجا میرود و چرا یک میلیارد مسلمان آن چنان وابسته و خود فروختهاند که قدرت پناه دادن به یک رهبر اسلامی را ندارند، یکی از علمای عارف و اهل بصیرت و مکاشفه به منزل قبلی امام خدمت آیتالله پسندیده (ره) برادر بزرگ امام آمد و فرمود: نگران نباشید، آسیبی به آقای خمینی نمیرسد و ایشان وارد ایران شده، حکومت اسلامی تشکیل میدهد و تا سالها آن را شخصاً اداره میفرماید و پس از ایشان تا سالها، ایرانیان حکومت اسلامی را تداوم میدهند؛ آنگاه حضرت مهدی (عج) ظهور خواهند کرد.))67

 

        *   آقای علی محمد بشارتی ـ وزیر پیشین کشور ـ نقل میکرد که: در تابستان سال 1358، هنگامی که مسؤول اطلاعات سپاه بودم، گزارشی داشتیم که: آقای ... در مشهد گفته است: ((من بالاخره علیه امام اعلام جنگ میکنم.))

 

    من خدمت امام رسیدم و ضمن ارائه گزارش، خبر مذکور را هم گفتم. ایشان سرش پایین بود و گوش میداد، این جمله را که گفتم سر بلند کرد و فرمود:

 

    ((اینها چه میگویند، پیروزی ما را خدا تضمین کرده است. ما موفق میشویم، در اینجا حکومت اسلامی تشکیل میدهیم و پرچم را به صاحب پرچم می سپاریم.))

 

    پرسیدم: خودتان؟

 

    امام سکوت کردند و جواب ندادند.68

 

        *   آیتالله سید احمد نجفی از قول پدر زن خود آیتالله حاج شیخ عباس قوچانی، داستان ملاقات مرحوم امام راحل را با مرحوم آیتالله قاضی (استاد اخلاق و عرفان بزرگانی مانند علامه طباطبائی، آیتالله میلانی و آیتالله بهجت) به طور مفصل نقل میکند و در قسمتی از آن اشارهای دارد به اینکه مرحوم قاضی پس از مدتی سکوت طولانی، از یکی از شاگردان خود میخواهد که کتابی را از کتابخانه بردارد و آنرا باز کند و بخواند. در آن کتاب شگفت که به اقرار آن شاگرد، پیشتر از آن در آن کتابخانه نبوده و بعدها هم هرگز دیده نشده، تمام حوادثی که در آینده بر امام راحل و کشور ایران خواهد گذشت، در قالب حکایتی آورده شده بود. در بخشی از آن حکایت چنین آمده است: ((... این عالم [امام خمینی ره] به مملکت خود وارد شد و آن سلطان فرار کرد و در خارج از مملکت خود از دنیا رفت و زمام آن مملکت به دست آن عالم جلیل القدر افتاد و به تدریج به مدینه فاضله ای تبدیل شد و دیگر فساد تا ظهور حضرت بقیت الله به آن راه نخواهد یافت.))69

66. آیت الله سید محسن خرازی، روزنه هایی از عالم غیب، ص 254.

 

67. محمد دشتی،  آینده و آینده سازان، ص 105.

 

68. محمدی ری شهری، کیمیای محبت، ص 72.

 

69. غلامعلی رجائی، برداشتهایی از سیره امام خمینی (ره)، ص 149ـ147. در كتاب دریای عرفان در احوالات آیت الله سید علی قاضی(ره) ، صفحه 106،  نیز به این داستان اشاره شده است.

http://www.imammahdi-s.com/fararticle/showquestion.asp?faq=18&fldAuto=255

مردمی از شرق

انقلاب ما، همچنان که از الطاف امام عصر (عج) است، به شهادت دستاوردهای عظیم آن و اینکه آفتاب آمد دلیل آفتاب، زمینه ساز حکومت آن حضرت و متصل به قیام او نیز خواهد بود. انشاءالله. علاوه بر آنچه که ما خود شاهد آنیم، برخی از روایات و سخنان امام راحل و مقام معظم رهبری و دیگر بزرگان نیز، گواه این حقیقت روشن است:

 

رسول اکرم (ص) میفرماید:

 

((یخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَیوَطِّئونَ لِلمَهدی سُلطانَه)).45

 

مردمی از شرق قیام می کنند و زمینه را برای حرکت جهانی مهدی [عج] فراهم

 

می سازند.

 

امام باقر (ع) می فرماید:

 

کَانّی بِقَومٍ قَد خَرَجُوا بِالمَشرِقِ یطلُبونَ الحَقَّ فَلایعطُونَهُ ثُمَّ یطلُبونَهُ فَلایعطُونَهُ فَاِذا رَأوا ذلِکَ وَضَعُوا سُیوفَهُم عَلی عَواتِقِهِم فَیعطونَ ما سَألوا فَلا یقبَلونَه حَتّی یقُومُوا وَ لایدفَعونَها إِلا إِلی صاحِبِکُم، قَتلاهُم شُهَداءُ أما إِنّی لَو أدرَکتُ ذلِکَ لَاستَبقَیتُ نَفسی لِصاحِبِ هذَاالاَمرِ.46

 

گویا میبینم مردمی در شرق قیام کرده، حق را طلب میکنند، ولی به آنان نمیدهند. دوباره حق را میطلبند، به آنان داده نمیشود. وقتی اوضاع را چنین دیدند شمشیرهای خود را بر شانه ها میگذارند، پس آنگاه حاضر میشوند که حق آنان را بدهند، اما آنان دیگر قبول نمی کنند تا اینکه قیام می کنند و [حکومت تشکیل میدهند و] آن [حکومت] را جز به صاحب شما [امام زمان (عج)] تحویل نمی دهند. کشته های آنها شهید به شمار میروند. آگاه باشید! اگر من آن زمان را درک کنم، خود را برای صاحب این امر نگاه می دارم.

 

امام صادق (ع) نیز می فرماید:

 

سَتَخلُو کُوفَهُ مِنَ المُؤمِنینَ، وَ یأزِرُ عَنهَا العِلمُ کَما تَأزِرُ الحی?ُ فی جُحرِها. ثُمَّ یظهَرُ العِلمُ بِبَلدَ?ٍ یقالُ لَها قُم، وَ تَصیرُ مَعدِناً لِلعِلمِ وَالفَضلِ حَتّی لایبقی فِی الأَرضِ مُستَضعَفٌ فِیالدِّینِ حَتَّی المُخَدَّرات فِی الحِجال وَ ذلکَ عندَ قُربِ ظُهُورِ قائِمِنا، فَیجعَلُ اللهُ قُم وَ اَهلَهُ قائِمینَ مَقامَ الحُجَّ?ِ وَ لَولا ذلِک لَساخَتِ الاَرضُ بِاَهلِها وَ لَم یبقَ فِی الاَرضِ حُجَّ?ٌ، فَیفیضُ العِلمُ مِنهُ اِلی سائِرِ البِلادِ فِی المَشرِقِ وَالمَغرِبِ فَیتِمُّ حُجَّ?َ اللهِ عَلَی الخَلقِ، حَتّی لایبقی اَحَدٌ عَلَی الاَرضِ لَم یبلُغ اِلَیهِ الدّینُ وَالعِلمُ، ثُمَّ یظهَرُ القائِمُ (عج).47

 

به زودی کوفه از مؤمنان خالی می شود، و علم از آن می گریزد و پنهان می شود،

 

آنگونه که مار در سوراخش پنهان میگردد. سپس علم در شهری به نام قم ظاهر میگردد و شهر قم کانون علم و فضل می شود، و چنان دنیا را به حقایق آشنا می سازد که در روی زمین مستضعفی در دین باقی نماند، حتی زنان در پرده، و چنین زمانی نزدیک ظهور قائم آل محمد (ص) است. سپس خداوند قم و اهل آن را قائم مقام حجت خدا قرار میدهد، که اگر چنین نشود زمین اهل خودش را فرو می برد و حجتی باقی نمی ماند. آنگاه علم (علوم اسلامی) از قم به تمام دنیا می رسد و مشرق و مغرب عالم را فرامی گیرد و حجت خدا بر خلق تمام می گردد، زیرا در تمام روی کره زمین کسی باقی نمی ماند که دین و علم به او ابلاغ نشده باشد. آنگاه امام زمان(ع) ظاهر می شود.

****************
      45. سنن ابن ماجه، ج 2، ص 1368، ب 34، ح4088؛ کنز العمال، ح 38657؛ الزام الناصب، ج 2، ص 14.

 

46. کتاب الغیبة، ص 145.

 

47. منتخب الاثر، ص 443؛ بحارالانوار، ج 57، ص 213.

http://www.imammahdi-s.com/fararticle/showquestion.asp?faq=18&fldAuto=255

آرام دل

 آرامِ دل

كی میایی ای قرار سینه‏های بی قرار

كی میایی ای امید هر دل امیدوار

بی فروغ مهر رویت دیده‏ها را نور نیست

كی میایی ای فروغ دیده‏های اشكبار

قلب‏ها چون لاله پژمردند از داغ فراق

كی میایی ای تسلی بخش قلب داغدار

خیره مانده چشم هر عاشق به راهت ای عزیز

كی میایی ای به راهت چشم هر چشم انتظار

عشق شد تا جای گیرد در ركاب مركبت‏

كی میایی ای به راه نور تنها تك سوار

رفت آرام از دل یاران اگر آرام بود

كی میایی تا كه یار آرام گیرد، پیش یار

 از سی دی بقیت الله